“Polisler gelince beni annem uyandırdı. Polisleri görünce önce çok korktum. Biri bayan 6 kiÅŸiydiler. Çok da ÅŸeker insanlardı. Onlara poÄŸaça ve kahve ikram ettik. Öyle iyi davrandılar ki neredeyse telefonlarını alıp sonra da ’kahve içelim’ diyecektim. Evde bir ÅŸeye dokunmadılar. Gazetelerde Cumhuriyet Kadınları projesiyle ilgili CD’lerin alındığı yazılmış. Asla böyle bir ÅŸey olmadı.
BİLGİSAYARIN KLAVYESİNİ TAMİR ETTİR
Annem içeri gidip üzerini deÄŸiÅŸtirdi, çantasını aldı. Çıkmadan önce bena ’Bilgisayarın klavyesini ben gelene kadar yaptır. Gelince röportajları yazacağım’ dedi. Ben de ona ’1 saat sonra dönersin deÄŸil mi?’ deyince ’Dönerim tabii’ dedi. Kelepçe filan da takmadılar. Annemi götürdüklerinden beri irtibat kuramıyorum. Ama iyi olduÄŸunu biliyorum.”
changeTarget(document.getElementById("news_content"))